Се обидуваа уште на времето да го објаснат, и Исус, и Буда, и Кришна, и Лао Це, ама кој да ги сфати… многу апстрактно им делува на луѓето и денес, а камоли тогаш.
И така, човекот го создаде Господ според својот лик.
Многу им се допадна таков: старец со бела коса и брада, кој лебди некаде над облаците и нè кара со прстето ако згрешиме… И токму овој грешен опис ги тера новите духовни учители да не го нарекуваат Господ кога зборуваат за него, туку Универзумот, Изворот на сè, Неименуваниот, Вечниот…
Дури сега имаме целосна збрка на поими, и не е чудно што повеќето се декларираат како атеисти, неверници, или со зборовите на Лао Це:
„Кога будалестиот ќе чуе за Господ, прснува од смеа.
Ако не постоеја такви што се смејат,
Господ немаше да биде она што е.“
