За себе сакаме да мислиме како за паднати анѓели, а всушност сме исправени мајмуни.
Без разлика на тоа со што ја покриваме главата, насмевката на сите ни е иста.
Без разлика на сите можни различни ритуали на венчавање, сите исто се вљубуваме.
И покрај различната боја на кожата, на разликите во нашите верски убедувања и општествените норми, биолошки сме зачудувачки блиски едни на други.
Доколку се сомневате во ова тврдење, размислете за ова: денеска е познато дека 98,4 проценти од човечкиот генетски материјал се поклопува со генетската слика на едно шимпанзо. Значи, ако нашите гени се разликуваат за само 1,6 проценти од гените на еден глупав, подгрбавен, влакнест мајмун – на кој секогаш гледавме со презир и од висина – каква може да биде разликата меѓу нас луѓето, припадниците од ист вид?
А песнава нема врска со темата
Дезмонд Морис: „И човекот е животно“
