Се фатив себеси без инспирација за пишување. Дали е тоа така затоа што имам многу обврски овие денови (месеци, де), или навистина се ми е потаман, па немам за што да пишувам – навистина не ми се филозофира во моментов.
Ама она за што ми се филозофира е пораката на една песна. Хајнрих Хајне (Heinrich Heine) е името на поетот. Der Asra е оригиналот на песната. Стиховите на босански одат вака:
Kraj tanana sadrvana
gdje zubori voda ziva
setala se svakog dana
sultanova cerka mila
Svakog dana jedno robce
stajalo kraj sadrvana
Kako vrijeme prolazilo
robce bledje, bledje bilo
Jednog dana pitala ga
sultanova cerka mila
kazuj robce odakle si
iz plemena kojega si
Ja se zovem El Muhamed
iz plemena starih Azra
sto za ljubav zivot gubе
i umiru kada ljube.
Во оригинал:
Der Asra
by Heinrich Heine
Täglich ging die wunderschöne
Sultanstochter auf und nieder
Um die Abendzeit am Springbrunn,
Wo die weißen Wasser plätschern.
Täglich stand der junge Sklave
Um die Abendzeit am Springbrunn,
Wo die weißen Wasser plätschern;
Täglich ward er bleich und bleicher.
Eines Abends trat die Fürstin
Auf ihn zu mit raschen Worten:
“Deinen Namen will ich wissen,
Deine Heimat, deine Sippschaft!”
Und der Sklave sprach: “Ich heiße
Mohamet, ich bin aus Yemen,
Und mein Stamm sind jene Asra,
Welche sterben, wenn sie lieben.”
На англиски:
The Asra
Every day so lovely, shining,
up and down, the Sultan’s daughter
walked at evening by the water,
where the white fountain splashes.
Every day the young slave stood
by the water, in the evening,
where the white fountain splashes,
each day growing pale and paler.
Then the princess came one evening,
quickly speaking to him, softly,
‘Your true name – I wish to know it,
your true homeland and your nation.’
And the slave said, ‘I am called
Mahomet, I am from Yemen,
and my tribe, it is the Asra,
who die, when they love.’
Една вечер 4 часа филозофиравме со пријателите околу умирањето и љубовта, и начинот на кој Хајне ги поврзал. Не знам вие што мислите на темата.
