„Науката е дејност која верувањата и идеите ги претвора во факти, а тоа го прави толку успешно што нејзините митови стануваат пореални и од вистинските факти“ – Питер Брос.
Што се тоа научни факти? Тоа се идеи и хипотези кои ги земаме здраво за готово. Научната заедница прифаќа хипотези како научни факти, а доказите треба отпосле да се наоѓаат. Затоа денес е преполна со хипотези кои се прифатени како научни факти, и такви ќе останат сè додека некој не ги побие. Се разбира дека кога како научен факт имаме куп идеи кои никогаш не биле докажани, бидејќи никаква методологија не може да ги докаже, отпосле е тешко да се побијат. Ако немате докази „ЗА“, ниеден доказ „ПРОТИВ“ не е доволен.
Во XIX век, најважна цел на науката станало да се одвои научниот свет од оние кои ја читаат Библијата. Двете најважни точки на борба биле: потеклото на човекот (и на видовите), како и библискиот потоп. Императив било – да се состави теорија по овие прашања која потполно ќе ја поништи веродостојноста на Библијата. Така без ниеден доказ „ЗА“ се прифатени двете најголеми „научни вистини“: Теоријата за видовите на Дарвин, и теоријата на Луис Агасиц за леденото доба.
А нас, на денешните луѓе, во наследство ни останаа овие два мита. Како да не постои трета опција – вистината, каква и да е. Но бидејќи научната заедница еднаш ги прифатила, денес е тешко да се побијат. Било кој научник кој се обидел да ги побие овие теории, обвинет е дека се меша во области за кои не е компетентен. И така, денес научниот свет сè повеќе ни ја искривува сликата за предисторијата на човештвото. Точно дека никој не сака да се врати во времето кога науката морала да мине низ филтерот на верата, но ние создадовме научен систем кој ги штити импровизациите на одамна умрени луѓе кои живееле пред откривањето на атомот, електрицитетот, ДНК… со еден збор – луѓе кои помалку знаеле за стварноста од еден денешен средношколец.
